Stichting Secret Garden
Oudeschans 2 1011 KX Amsterdam Tel: 020 77 86 120 Mobiel: 06 14 10 84 42 [email protected] www.stichtingsecretgarden.nl
English version below! Just click here!
Gelukkig Nieuwjaar
|
|
Stichting Secret Garden bedankt haar vrijwilligersteam dat het afgelopen jaar weer haar best heeft
gedaan om de vele activiteiten in een fantastische sfeer te laten plaatsvinden. Dankzij hun aller
inzet en betrokkenheid heeft Secret Garden een positief resultaat geboekt. We danken ook DMO Amsterdam,
het Ministerie van OC&W en alle andere relaties die ons op de een of de andere manier hebben geholpen
om onze doelen te kunnen bereiken. We wensen u allemaal een gezond en gelukkig 2012.
|
'VOOR VERBINDING...TEGEN VERHARDING'
Maaltijd en ontmoeting (door: Co. Engberts, diaken Oude Lutherse Kerk)
Op woensdag 28 december 2011 is vanuit de diaconie een ontmoeting georganiseerd tussen een aantal mensen van de
stichting Secret Garden en van onze gemeente. Secret Garden is een organisatie die zich, kort gezegd, onder andere
richt op homo's met een niet westerse culturele achtergrond; vaak moslims, maar ook christenen uit bijvoorbeeld het
Midden Oosten. We waren met ze in contact geraakt omdat we verbindingen zoeken met andere groepen in de stad én omdat
we als gemeenschap, waarvan homo's een volstrekt vanzelfsprekend onderdeel uitmaken, ook wel iets extra's daarmee
mogen doen in de wereld waar dat vaak helemaal niet zo is. In december 2010 was vanuit de Kerkenraad een brief naar
moskeeën, synagogen en homo-organisaties in de stad gestuurd; daarin spraken we ons uit tegen de verharding in de
samenleving en voor veel meer onderling contact en verbinding. Een van deze organisaties was Secret Garden.
De ontmoeting was er één tussen twee groepen die elkaar niet of nauwelijks kenden. En het was meteen een avond vol
warmte, gezelligheid, lekker eten en drinken. Ondanks enige taalbarrières waren er mooie gesprekken met soms pijnlijke
verhalen. We eindigden met de overtuiging dat we iets bijzonders hadden mogen ervaren: mensen die weten dat ze elkaar
nodig hebben, los van achtergronden of politieke besluiten.
Na wat verkenningen over wat we voor elkaar kunnen betekenen, kwamen we uit op het idee om een paar keer een maaltijd
te organiseren. Deze eerste keer waren we gastheer
|
voor elf mensen van Secret Garden; met zeven van ons waren we met
een mooie groep. De achtergronden varieerden van al jaren in Nederland wonend tot net vier weken geleden als asielzoeker
gearriveerd. De voertaal was zoveel mogelijk Nederlands, soms terugvallend op Engels en waar dat ook niet ging, kwamen
we met gebaren en wat tolken ook steeds een heel eind. Aandacht voor elkaar, samen zijn, eten en drinken...we hebben
blijkbaar ook niet steeds woorden nodig.
We proberen de komende maanden nog drie van deze avonden te organiseren. Daarna kijken we hoe we dit verder willen
vormgeven. Wie een keer aan wil sluiten, stuurt het liefste even een mail naar de diaconie of schiet mij een keer aan.
Als gastheren bieden we de avond, eten en drinken aan onze gasten van Secret Garden aan; dat betekent dat wij per persoon
vijf euro bijdragen, de rest dekken we op dit moment uit specifieke giften aan de diaconie.
|
Verhalen uit Midden-Oosten
"Mijn naam is Sahar (pseudoniem) en kom uit Irak. Ik ben zesendertig jaar oud en ik ben homo, hartstikke homo,
maar dan in het geheim. Ik mag niemand vertellen dat ik op mannen val en ik kan met niemand mijn ervaringen en
gevoelens delen. Het is niet makkelijk om op te groeien met het gevoel dat alles wat je doet wat met je seksualiteit
te maken heeft, verkeert en verboden is.
Mijn ouders waren gescheiden. Eigenlijk waren mijn ouders niet getrouwd. Ik ben de zoon van mijn moeder en tot nu
toe weet ik niet wie mijn vader is. Mijn moeder ging met meerdere mannen om. vooral mannen die een interessante functie
hadden en/of invloed in regering, zoals generaals in het leger en geheime dienst. Uit mijn vroege jeugd herinner
ik me dat er veel mannen naar onze huis kwamen en er was de altijd veel eten en drinken.
Het is heel zwaar om in de moslimgemeenschap op te groeien, want als je moeder niet getrouwd is en mannen thuis ontvangt,
dan is zij een hoer. Maar mijn moeder leefde op haar eigen manier en ze probeerde tijdens et regiem van Sadam Hussein te
overleven. Voor een vrouw was het heel moeilijk als ze een keer met iemand omging en voor het huwelijk zwanger raakte.
Seksuele omgang met iemand waarmee je niet getrouwd bent mag echt niet. Ze krijgt een slechte reputatie in de buurt en
familieleden zullen haar nooit meer aanspreken, want ze heeft de eer van familie beschadigd. Zo wordt er gekeken naar
vrouwen die voor hun geluk en vrijheid hebben gekozen.
Opgroeien in zo'n omgeving is niet van zelfsprekend, het is heel zwaar. Je wordt door mensen die jouw leven niet bevalt
niet gerespecteerd, mishandeld, misbruikt en vaak ook verkracht.
Toen ik heel klein was wist ik al dat ik homo was, mijn moeder wist het ook maar we praatten er nooit over, zolang ik het
maar geheim kon houden en er voorzichtig mee omging.
Tussen mijn 13de en 15de levensjaar heb ik veel seks gehad met jongens, maar ook met mannen die naar onze huis kwamen.
Soms kwam er iemand bij ons thuis terwijl mijn moeder er niet was, dan werd ik genomen en kreeg ik er geld voor, maar
ik mocht niets aan mijn moeder vertellen.
Ik ontmoette mijn eerste liefde toen ik 16 jaar was, in het jaar dat mijn moeder was overleden. Ik was heel depressief,
woonde samen met mijn oudere zus en mijn andere drie broers, die niets met me te maken wilden hebben. Ze zijn allemaal
verhuisd naar onbekende plaatsen gegaan om te ontsnappen aan de intolerantie en het onbegrip van de omgeving en om elders
een nieuwe leven te beginnen.
|
Mijn nieuwe vriend Jihan was ook nog jong maar drie jaar ouder dan ik. Hij was de man van mijn dromen. We zaten beiden nog
op school. Hij zag hoe ik alleen en depressief was. In het begin was het een verhaal van twee jongens die op dezelfde school
zaten. Die dezelfde cursussen volgden en die vaak samen waren tijdens de schooltijd, maar ook daarbuiten. Hij stond altijd
voor mij klaar, alles wat ik verlangde kreeg ik. Ik raakte gewend aan zijn aanwezigheid, ik kon niet meer zonder hem, hij
betekende alles voor mij. Als ik hem een dag niet zag werd ik chagrijnig. Mijn liefde voor hem groeide elke dag en hij begon
ook mij te behandelen als zijn bezit of als zijn meisje, laat ik het zo zeggen. Ik mocht toen van hem met niemand praten,
vooral niet met jongens, want als hij mij met een jongen betrapte, werd hij heel boos en kreeg ik van alles te horen. Maar
ik voelde me gelukkig samen met hem. Als Romeo en Julia. Ik noem het zo omdat ik ken geen beroemd verhaal ken van twee mannen
die op elkaar verliefd zijn.
Jihan was alles voor mij, mijn vriend, mijn broer, mijn vader en mijn grote liefde. Ik herinner me nog ons eerste intieme
contact, in het huis van zijn ouders. Tijdens de zomervakantie waren zijn ouders met het hele gezin naar Amman en hij wilde
niet mee. We hadden alles zo gepland en het hele huis was voor ons alleen en niemand anders. We maakten grapjes en we lachten
veel, we plaagden elkaar en renden door het huis. Ons eerste seksuele contact was in deze zomer. We waren samen aan het koken
toen hij tegen mij zei dat hij graag zo wilde leven, samen met mij in een huis als twee jongens die op elkaar verliefd zijn.
Toen heeft hij me tegen zijn borst gedrukt, enkele minuten lang. Zijn handen begonnen mijn trillende lichaam te beroeren en
onze adem ging sneller. Ik kon geen weerstand meer bieden.
Maar aan alles komt een einde. Toen hij volwassen werd moest hij van zijn moeder gaan trouwen. Ook ik ben getrouwd. Na zes jaar
liefde kon ik niet meer verliefd worden op een andere jongen."
Sahar is inderdaad getrouwd met een vrouw en heeft nu twee kinderen. Een jongen en meisje. In 2003 werd hij verliefd op een
jongen, maar het was niet makkelijk voor beiden om bij elkaar te zijn. Op een dag heeft Sahar besloten om een appartement te
gaan huren. De eigenaar van het appartement belde hem en kreeg zijn vrouw aan de lijn. Hij vertelde haar dat alles geregeld
was en dat Sahar als hij wilde het appartement in kon. Zijn vrouw was verbaasd en ze begreep niet waarom haar man een tweede
huis wilde hebben. Toen Sahar thuiskwam vroeg zijn vrouw om een verklaring waarom hij een tweede huis nodig had. Hij kon niets
zeggen maar zijn vrouw dacht dat hij een tweede vrouw wilde nemen en ze was heel boos. Het werd een heftige ruzie en de heel
familie wist ervan. Ze hebben hem met de dood bedreigd als hij een tweede vrouw zou nemen. Zijn plannen waren mislukt en hij
kon alleen in het geheim bij zijn vriend zijn. Hij moest nog voorzichtiger zijn, want de familie van zijn vrouw vermoedde iets.
Sahar woont nog steeds bij zijn vrouw en hij blijft zijn vriend in het geheim zien.
Duizenden homo- en lesbische mensen leiden een dubbelleven. De meerderheid is getrouwd en heeft kinderen en beleeft tegelijkertijd
zijn/haar homoseksualiteit in het geheim. Dit dubbelleven brengt vaak problemen mee, zoals psychische klachten.
Maar kan het eigenlijk wel anders? Kunnen homoseksuelen op een dag voor hun geluk kiezen of blijven ze kiezen voor wat de familie
en de maatschappij van hen verwacht?
|
Debat Podium Mozaiek
|
Op vrijdag 18 november 2011, na het debat dat Secret Garden had georganiseerd in het Podium Mozaiek i.s.m. regisseur Marcos Rabello,
is Ahmed Marcouch, tweede kamerlid van de PvdA, in gesprek gegaan met een paar asielzoekers die tijdens deze activiteit aanwezig waren.
Marcouch vroeg aan deze jongens of ze meer konden vertellen over hun asielaanvraag.
|
Secret Garden heeft een aantal van deze jongeren geïnterviewd en hun verhalen op papier gezet.
Hiervan is een verslag gemaakt waarin uitgebreide informatie staat over wat ze hebben meegemaakt in hun land van herkomst, over hun
asielprocedure en een portret van de betrokkenen.
We hebben Ahmed Marcouch hierover geïnformeerd en er zal binnenkort een gesprek worden gepland.
|
Kunst: Tentoonstelling
Op woensdag 8 februari zal de officiële opening plaatsvinden van de tentoonstelling Iran in the Picture. De tentoonstelling
toont foto's van twaalf Iraanse vrouwen in een hammam, gemaakt door de Iranese fotografe Rapta, die in Teheran woont. De foto's zijn
in Iran gemaakt en stiekem naar Nederland gestuurd.
Stichting Secret Garden heeft de foto's laten afdrukken in 80 cm x 120 cm formaat. De fotografe Rapta kan helaas niet bij de opening
zijn, want zij is bang dat ze door de Iraanse regering herkend wordt. Ze wil liever onherkenbaar blijven en risico nemen, want in Iran
is homoseksualiteit strafbaar.
We hebben aan één van haar kennissen gevraagd of zij iets over Rapta wil vertellen en de tentoonstelling officieel wil openen, maar
ook zij is bang. Ze wil wel iets over Rapta vertellen, maar niet in het openbaar.
Tijdens de officiële opening van de tentoonstelling zal de burgemeester van Amsterdam, de heer Eberhard van der Laan, aanwezig zijn evenals
mevrouw Khadija Arib, tweede kamerlid van de PvdA. Zij zal haar nieuwe boek Allah heeft ons zo gemaakt signeren.
|
|
Coming In
Ieder tweede woensdag van de maand organiseert Secret Garden een filmavond, waar een documentaire wordt vertoond en gevolgd door een
discussie. Het afgelopen jaar heeft Secret Garden een reeks documentaires vertoond over homo-/biseksualiteit en lesbiennes, maar ook
over transgederisme en transseksualiteit. Films zoals: Hob Al Nisa, I can't think straight, Me and Nuri Bala, Silent Stories, Sex change
in Iran en nog meer. Het waren druk bezochte avonden. Eerst genieten de bezoekers van een maaltijd en maken ze kennis met elkaar en daarna
volgt de documentaire en een discussie.
Op woensdag 14 december hebben we de Dancing Boys of Afghanistan vertoond. Op deze avond hadden we paar Afghaanse jongens uitgenodigd om
deel te nemen aan een panel discussie. Amin Sadat, een jongen van 18 jaar oud, Jafar Haidari van 15 jaar oud, Reza Haidari van 16 jaar oud
en hun heteroseksuele oudste broer Ali Haidari. De jongens hebben over de situatie van homoseksuelen in Afghanistan verteld. Het was een
bijzondere avond.
Op deze avond was er ook een nieuwe bezoeker en hij was onder de indruk van de hele avond. Hij vertelde het volgende:
"Mijn naam is Hussam en ik ben drieëntwintig jaar, van Marokkaanse afkomst. Ik heb veel over Secret Garden gehoord maar ik had nooit
gedacht dat ik op een dag haar vestiging zou bezoeken. Ik woon in Amsterdam en mijn familie ook en daarom is rondhangen in de homo scene
van Amsterdam gevaarlijk voor mij. Ik heb geen contact met Arabische homo jongeren. Ik ben iemand die zijn homoseksualiteit verbergt, want
ik ben bang dat mijn familie erachter komt en dan zullen er allerlei vreselijke dingen gebeuren.
Via e-mail krijg ik informatie over de activiteiten die de stichting Secret Garden organiseert. Ik heb meerderen keren geprobeerd om langs
te gaan, maar ik durfde helaas niet, ik wilde het graag, maar ik kon gewoon niet. Begin december 2011 hoorde ik dat stichting Secret Garden
een filmavond ging organiseren met de film Bacha Bazi, The Dancing Boys of Afghanistan. Toen heb ik besloten dat ik van partij zou zijn.
Op 14 december, rondom zes uur's avond ging ik naar het gebouw van Secret Garden en ik wilde niet alleen het thema bijwonen, maar vooral
nieuwe mensen ontmoeten. Ik stond daar voor de deur, maar ik aarzelde nog steeds om binnen te gaan heel spannend. Ik durfde niet op de bel
te drukken, maar opeens de deur ging open en er verscheen een jongen.
|
Hij zei hallo tegen mij en vroeg me om binnen te komen. Ik ben
inderdaad naar binnen gegaan en toen zag ik ongeveer twintig mensen van verschillende leeftijd. Het was makkelijk om contact te leggen met
de aanwezigen. Ik hoorde verschillende talen, Arabisch, Farsi, Frans en Nederlands.
En paar minuten later kwam iemand naar voren en zei dat eten klaar was. Het Iraanse eten werd toen geserveerd en de kok vertelde over de
gerechten die werden geserveerd. Volgens mij om duidelijk te maken aan de aanwezigen die moslims zijn dat er alleen hallal eten werd
geserveerd. Ik eet ook hallal en ik vond het leuk dat de kok uitlegde hoe hij het eten klaar heeft gemaakt.
Ik heb Emir, de organisator, voor het eerst gesproken. Ik kende hem al van gezicht, ik zag hem een paar keer op straat. Hij is een homo,
een bekende homo in Amsterdam. Blijkbaar heeft hij geen problemen met zijn homoseksualiteit. Ik kan het zelf niet zo open zijn. Ik heb
volgens mij nog niet mijn zelf geäccepteerd. Ik probeer om mijn best te doen, maar ik kan het niet op dit moment, want als mijn ouders
erachter komen, dan krijg ik alleen maar problemen.
Een uurtje later werd van ons allemaal gevraagd om naar tweede etage te gaan voor de film en discussie. Iedereen ging naar boven en na enkele
minuten begon de documentaire. De documentaire was in het Engels ondertiteld. Iedereen keek geconcentreerd naar de vijftig minuten durende
documentaire. Emir kwam naar voren en hij begon over homoseksualiteit in Afghanistan te vertellen en toen zei hij dat er paar Afghaanse jongeren
aanwezig waren en hoe bijzonder het was dat er drie broers aanwezig waren. Twee van hen waren homoseksueel. Ze kwamen ook naar voren en Emir
begon hen vragen te stellen over hun seksuele geaardheid. Er was een tolk aanwezig die van Farsi naar Nederlands vertaalde.
De twee broers vertelden over hun gevoelens en de problemen die ze in Iran en Afghanistan hadden meegemaakt. Hun broer die hetero is vertelde
ook over de regering en de sociale controle in Afghanistan en het feit dat homo-zijn er heel moeilijk is. Hij zei dat toen hij zelf in
Afghanistan woonde, hij homoseksualiteit ook vreselijk vond. Maar toen hij naar Nederland kwam en hij een paar mensen in zijn kring leerde
kennen die ook homo zijn, begon hij het normaal te vinden en daarom steunt nu zijn twee broers.
Toen ik dat hoorde, kon ik het bijna niet geloven, drie broers samen hier, ongelooflijk. Ik zou graag met mijn broer over mijn gevoelens
kunnen praten, maar ik ben te bang om dat te doen. Ik ben overtuigd dat als ik iets tegen een van mijn familieleden zeg, ik zeker problemen
krijg, want het mag en kan niet.
Later heb ik een van de broers nog gesproken, hij was heel aardig. Ik heb zijn telefoonnummer gekregen en hij zei dat ik hem kan bellen als
ik dat wil. Ik heb trouwens ook een paar andere jongens gesproken en telefoonnummers gekregen. Ik zal er zeker gebruik van maken. Het lijkt
me belangrijk om in contact te blijven met deze jongens. Misschien krijg ik ooit de nodige moed om voor mijn geluk te kiezen en mijn ouders
over mijn seksuele gevoelens te vertellen, wie weet."
|
Poëzie
Abu-Nuwas (of Aboe Noewas) al-Hasan ben Hani al-Hakami (c.a. 750-810), ook bekend als Abu-Nuwas, was een Arabische
dichter, die wordt gerekend tot de grootste klassieke Arabische en Perzische dichters. Hij was een meester in alle standaard genres
van Arabische poëzie. In de verhalen van Duizend-en-één-nacht is hij de metgezel van kalief Haroen ar-Rashid.
|
Mijn pik heeft zich tegen mij gekeerd
En dit is zijn verhaal: eens
Was ik in het kasteel te Khuld in een tuin
Tussen de palmen van dadels zoetrood en voortreffelijk rosgeel
De rozen stonden daar afgezonderd naast narcissen
Die mirte omhelsden aan een tak
Die aaneengenaaid was aan appels en abrikozen
Die de rivieren uiteenspleten met schuiten
De bloesems van het weigebied in de tuin
Verschilde in schoonheid luister:
Van geel gaat staarde naar rood
En wit van kleur als katoen
Een Barmecidische schone in livrei
Zo schoon dat hij een dijnnie leek
Schonk de drinkers duchtig van een stralende
Rode wijn gekleurd als balsem
Toen de ochtendstond de duisternis opdreef
En de wijn in mijn hoorn rondtolde
En de heer der vreugde kwiek werd
Op wat hij bij mij bereiken kon
Zei ik tot mijn pik toen ik zag
Dat zijn oog traande van verdriet:
Als je tekort schiet in wat mijn wil is
Dan breng je de nacht met een heet oog en bedrogen door
Dus wierp hij zich neer om met gebogen hoofd
Naar hem te staren het staren van gokverliezer naar de inzet
Totdat de bode van de slaap tot hem kwam
En hij ooglid op ooglid legde
Ik bleef geduldig wachten - totdat
Hij op zijn zijde ging liggen in zijn sluimer
Sloop ik nu eens als een schorpioen zijwaarts
En dan kroop ik over mijn buik
Doelgericht naar hem toe en ik voerde mijn
Met wat zijn saraballa tot aan zijn rug bedekte
Maar door mijn begerigheid gebeurde het
Dat ik mij in de houwgang van mijn speer vergiste
Hij voelde de stoot tegen zijn rug
En stond op als verbaasd om mijn lafheid
Totdat hij mij besteeg en ik onder hem lag
De verboden zonder te vervloeken
Gebroken was mijn voorhoofd nadat ik
Hem ontglipt was en bloedend mijn oor
Toen gooide hij een appel naar mijn gezicht
En hij miste niet toen hij mijn tand raamde
Ik ging onverrichter zake geweigerd heen
En mijn pik rees om mij uit te lachen
Zeggende - terwijl het alles zijn schuld was:
Aldus vergaat het wie gissend te werk gaat.
|
AGENDA
Ieder tweede woensdag van de maand is er een docu-/filmavond vanaf 18.00 uur.
Houdt u dus onze agenda in de gaten.
Datum: Woensdag 8 februari
Tijd: 16.00 uur!
Locatie: Oudeschans 2 - Amsterdam
Datum: Woensdag 14 maart
Tijd: 18.00 uur
Locatie: Oudeschans 2 - Amsterdam
|
|
Contact:
Stichting Secret Garden
Oudeschans 2, 1011 KX Amsterdam
Tel:
020 77 86 120 of 06 14 10 84 42
[email protected]
www.stichtingsecretgarden.nl
English version by: C. J. Smith
Stichting Secret Garden Oudeschans 2 1011 KX Amsterdam Tel: 020 77 86 120 Mobiel: 06 14 10 84 42 [email protected] www.stichtingsecretgarden.nl
Happy New Year
|
|
The Secret Garden thanks its team of volunteers who have done a great job in the last year to make all of our
many activities such wonderful successes. Thanks to all of your effort and commitment, the Secret Garden had a
very positive year. We also thank DMO Amsterdam, the Ministry of Education, Culture and Science, and all of our
other friends who in one way or another helped us achieve our goal. We wish you all a happy and healthy 2012!
|
'Pro connecting... anti hardening'
Dinner and meeting (by: Co. Engberts, Old Deacon Lutheran Church)
On Wednesday, December 28, 2011, a meeting was held between a few people from the Secret Garden and our parish,
at our initiative. The Secret Garden is an organization that, in short, is aimed at gays and lesbians with a
non-Western cultural background; often Muslims but also Christians from, for example, the Middle East. We came
in contact with them as we were looking to connect with other groups in our community, and also because we as a
community - which naturally includes gays and lesbians - can do more for those in those parts of the world where
that is not the case. In December 2010 the church sent a letter to mosques, synagogues and gay organizations in
the city; we said we were against the hardening in society and for much more mutual contact and connection. One
of these organizations was Secret Garden.
It was an encounter between two groups who hardly knew each other. And it was at once a night full of warmth,
friendliness, good food and drink. Despite some language barriers, there were nice conversations and sometimes
painful stories. We ended with the conviction that we had experienced something special: people who know they need
each other, regardless of background or political decisions.
After some exploration of what we can do together, we came up with the idea of organising a few meals together. This
first time we were host to eleven people from the Secret Garden, and with seven of us from the parish we were a nice
group.
|
The background ranged from those who had been living in the Netherlands for years, to one who arrived just four
weeks ago as an asylum seeker. While we used Dutch as much as possible, we sometimes changed to English, and when that
didn't work, we used sign language and sometimes interpreters, but we made it to the end of the night. Attention for
each other, being together, eating and drinking ... we apparently do not always need words.
We will try to organize in the coming months three more evenings like this. Then we will see how we want to develop
this further. Those who would like to join us are welcome to send an email to the parish, or to find me and let me know.
As the hosts, we are offering the evening, food and drinks to our guests at the Secret Garden; that means we are asking
for a contribution of five euros from each participant, the rest coming from, at the moment, a specific donation to
the parish.
|
Stories from the Middle East
"My name is Sahar (pseudonym), I am thirty-six years old and I am a gay. I am very gay, but in secret. I can not tell
anyone that I am attracted to men, and I can not share my experiences and feelings with anyone. It is not easy growing
up with the feeling that everything you do with your sexuality is wrong and prohibited.
My parents were divorced. Actually my parents were not even married. I am the son of my mother and, so far, I still do
not know who my father is. My mother went out with lots of men, particularly influential men in government such as army
generals and men from the secret service. When I was small I remember many men coming to our house, and there was always
lots of food and drinks.
It is very difficult to grow up in the Muslim community, because when your mother is not married and entertains men at
home, she is considered a whore. I think my mother lived her life in her own way and was just trying to survive during
Saddam Hussein's government. That wasn't easy, for a woman who got pregnant before marriage, and did not stay with man
who got her pregnant. She got a bad reputation in the neighborhood and her family never spoke with her again, because she
damaged the honor of her family. That is how women who have chosen their own freedom and their own happiness are looked upon.
Growing in such an environment is not easy. It is a very hard life. People who don't like the way you live will not respect
you, and will abuse you and sometimes even rape you.
When was very young I already knew was gay. My mother knew it as well, but we never talked about it. As long as I could keep
it a secret and was careful in how I handled it.
When I was between 13 and 15 years old, I had sex with many young guys but also with men who visited our house. Sometimes men
would come to our house while my mother was away. They would take me and give me money for it, but I had to promise them never
to tell my mother.
I met my first love when I was 16 years old. That was also the year my mother passed away. I was very depressed, was left alone
with my sister, who is older than me, and my other three brothers wanted nothing to do with me. My brothers all moved somewhere
else, where they could escape the intolerance and misunderstanding of their surroundings, and where they could start a new life.
|
My new friend Jihan was also still young, but three years older than me. He was the man of my dreams. He went to same school as
, and he saw how alone and depressed I was. In the beginning it was just a story of two young guys at the same school, taking the
same courses and often hanging out together in school but also outside of school. He was always there for me, for whatever I wanted
or needed. I became so used to his presence that I could not do anything without him. He meant everything to me, and if I had to
spent a day without him I was always in a bad mood. My love for him grew every day and he began to treat me as his possession or
'his girlfriend'. He wouldn't allow me to talk to anyone, especially not to other boys. If he caught me with a boy, he would get
very angry and yell at me. But still I felt happy with him. Like Romeo and Juliet. I say that because I do not know of any tale of
two men in love with each other.
Jihan was everything to me - my friend, my brother, my father and my biggest love. I remember all our first intimate contacts. It
happened at his parents' house. During the summer holidays his parents had to go to Amman, Jordan with the entire family, but he
did not want to go. Everything was planned so that we had the whole house to ourselves and nobody else was there. We made jokes
and we laughed so hard. We were teasing each other and were running the house. Our first sexual contact also happened that summer,
then continued. We were cooking dinner together and he told me that he wanted to live like that: together with me, in our house,
two guys who love each other. Then he hugged me and held me for several minutes. His hands started moving around my shaking body,
and we started breathing faster. I couldn't resist any more.
But everything comes to an end. When he became an adult, his mother wanted him to get married. After six years of love, he had to
get married, and so did I… But I could not fall in love with another boy, because he was still everything to me."
Sahar did indeed get married, to a woman, and now has two children. A boy and girl. In 2003 he fell in love again with a boy, but
it was not easy for them to be together. One day Sahar decided to rent an apartment. The owner of the apartment called him and got
his wife on the phone. He told her that he arranged for everything and that Sahar could use the apartment when he wanted. His wife
was surprised and she did not understand why her husband wanted to have a second home. When he came home, his wife asked him to
explain why he needed a second house. He couldn't say anything, but his wife thought he was taking a second wife, and she was very
angry. The fight about that grew bigger and at some point the whole family knew about it. They threatened to kill him if he would
take a second wife. So his plan failed and he could only be with his lover in secret. He was only more careful now, because the
family suspected something.
Sahar still lives with his family and he keeps seeing his lover in secret. Thousands of gay and lesbian youth lead double lives
like that. The majority of them are married and have children while still living out their homosexuality in secret. This double
life brings many challenges, and often leads to psychological problems.
But can it really be different? Can homosexuals one day choose their own happiness, or will they keep choosing what family and
society expect from them?
|
Debate Podium Mozaiek
|
On Friday, November 18, 2011, after the debate that the Secret Garden organized at the Podium Mozaiek in collaboration with director
Marcos Rabello, Ahmed Marcouch, the Labour Party parliamentarian, started a conversation with a few asylum seekers who were present
at the time. Marcouch asked these young men if they could tell more about their asylum application.
|
Secret Garden has interviewed a number of these young people and written their stories down. They have been assembled into a report
which details information about what they have experienced in their country of origin, about their asylum procedure and which includes
a portrait the interviewees.
We have informed Ahmed Marcouch about this, and will soon be meeting with him to discuss it.
|
Art: Exhibition
Wednesday, 8 February, is the official opening of the exhibition Iran in the Picture. The exhibition shows photographs of twelve
Iranian women in a Turkish bath, made by the Iranian photographer Rapta, who lives in Tehran. The photographs were made in Iran
and have secretly been sent to the Netherlands.
The Secret Garden has had the photos printed in an 80 cm x 120 cm format. The photographer Rapta, unfortunately, cannot be present at the
opening, because she's afraid of being recognized by the Iranian government. Should would prefer to remain anonysmous, and take risks, as
Iran criminalizes homosexuality.
We have asked one of her friends to say something about Rapta and officially open the exhibition, but she, too, is afraid. She wants to
say a few words about Rapta, but not in public.
Amsterdam Mayor Mr. Eberhard van der Laan will be present at the opening, as will Mrs Khadija Arib, a Labour Party parliamentarian. She
will be available for signing her new book Allah Made Us This Way.
|
|
Coming In
Every second Wednesday of the month Secret Garden has a movie night, showing a documentary followed by a discussion. Last year Secret
Garden showed a series of documentaries about homo-and bisexuality and lesbians, but also transgenderism and transsexuality. Films such
as: Hob Al Nisa, I can not think straight, Me and Nuri Bala, Silent Stories, Sex Change in Iran and more. The evenings had many visitors,
starting with a meal together, some time to get to know each other and then followed by the documentary and a discussion.
On Wednesday, December 14, we showed the Dancing Boys of Afghanistan. For this night we had invited a few Afghan boys to participate
in a panel discussion: Amin Sadat, (18 years old), Jafar Haidari (15 years old), Reza Haidari (16 years old) and their (straight)
older brother Ali Haidari. The boys talked about the situation of homosexuals in Afghanistan. It was a very special evening.
Also that evening there was a new visitor and he was very impressed with the whole event. He later told us the following story:
"My name is Hussam and I am 23 years old, of Moroccan descent. I have heard a lot about Secret Garden, but I never thought I would
visit them one day. I live in Amsterdam, but my family lives here as well, that is why hanging out in the gay scene in Amsterdam is
dangerous for me. I have no contact with other Arab gay youth. I am hiding my homosexuality, because I am afraid that my family might
find out and then all kinds of terrible things will happen.
I do receive information about the activities of the Secret Garden through email. I have tried several times to go to an event, but
I didn't dare. I really wanted to do that, but I just could not. Early December 2011 I heard that the Secret Garden was organizing
a movie night with the film Bacha Bazi, The Dancing Boys of Afghanistan. That's when I decided that I would go.
On December 14, around six in the evening, I went to the building of Secret Garden. I did not just go to see the movie, but also to meet
new people. I stood at the door, but still hesitated to enter. It was nervewracking. I did not dare to press the doorbell, but then
unexpectedly this guy opened the door. He said hello to me and asked me to enter.
|
I actually went inside and saw about twenty people
of different ages. It was easy to make contact with the people there. I heard many different languages, Arabic, Farsi, French and Dutch.
A few minutes later someone announced that dinner was ready. The Iranian food was served and the cook talked about the dishes served. I
think he did that to make it clear to the attendees who are Muslims that only hallal food was served. I too eat hallal and I liked the
fact that the cook explained how he had prepared the dinner.
I also met Emir, the organizer of the event, for the first time. I knew his face, I had seen him a few times on the street. He is gay,
a well-known gay person in Amsterdam. Apparently he has no problems with his homosexuality. I cannot be open about it myself. I think
I have not accepted my self yet. I try to do my best, but I feel that I can not do that yet, because if my parents found out I would get
nothing but trouble."
"An hour later all of us were asked to go to the second floor for the film and discussion. We all went upstairs and after a few minutes
the documentary started. The documentary was subtitled in English. Everyone looked intently at the fifty-minute documentary. After the movie
Emir came forward and talked about homosexuality in Afghanistan. He said that some Afghan youths were there that evening, and how special it
was that the three brothers were there. Two of them are gay. They stepped forward and Emir began asking them questions about their sexual
orientation. There was an interpreter who translated from Farsi into Dutch.
The two brothers talked about their feelings and the problems they had experienced in Iran and Afghanistan. Their straight brother talked
about the government and social control in Afghanistan and the fact that being gay is very difficult. He said that when he lived in Afghanistan,
he also hated homosexuality. But when he came to the Netherlands and met a few people around him who are also gay, he began to consider it more
normal and that is why he now supports his two brothers.
When I heard that, I could not believe it, three brothers who were here together, unbelievable. I would really like to be able to talk to
my brother about my feelings, but I'm too scared to do that. I am convinced that if I mention anything to any of my relatives, I definitely
will get problems because it is not allowed and not possible.
Later I talked to one of the brothers, he was very nice. I got his phone number and he said I could call him whenever I want. I have also
spoken with a few other guys and got their phone numbers as well. I will definitely call them. I think it is important to keep in touch
with these guys. Maybe I will ever get the courage to make a choice for my own happiness and tell my parents about my sexual feelings,
who knows."
|
AGENDA
Every second Wednesday of the month there is a docu-/filmavond from 18:00,
so keep an eye on our calendar.
Datum: Wednesday 8 February
Time: 16.00 !
Locatie: Oudeschans 2 - Amsterdam
Date: Wednesday, March 14
Time: 18:00
Location: Oude Schans 2 - Amsterdam
|
|
Contact:
Stichting Secret Garden
Oudeschans
2, 1011 KX Amsterdam
Tel:
020 77 86 120 of 06 14 10 84 42
[email protected]
www.stichtingsecretgarden.nl
|